Człowiek nie potrafi z niczego stworzyć drzewa, kamieni, domów, ale potrafi zrobić większy cud: ze zła stworzyć dobro. Ks. Józef Tischner |
30 wrz |
|
 30 września, gdy słońce znajduje się w znaki wagi (klimat dobry artystycznie), o godzinie 17.00, w zamkowej czytelni pojawił się Marian Mackiewicz. W trakcie imprezy mówił o swoich pracach (rzeźba, grafika) i odpowiadał na pytania gości. Pytań było sporo - a gdy ich zabrakło, na scenę wkroczył Tadeusz Peter (nauczyciel artysty - 50 lat temu) i wdał się z M. Mackiewiczem w ciekawą dyskusję. Nie to jednak przesądziło o wartości wieczoru. Najmocniejszym punktem była, jak sądzę, muzyka - język uniwersalny.Niezły występ dał M. Wojtkowski. Zagrał również i sam Marian Mackiewicz, początkowo z podkładem (perkusja), później z gitarą i harmonijką (jeden artysta - a dwa instrumenty). Gdy na sali pojawili się zaproszeni przez artystę: Andrzej Olszko i Mirek Jagielski, niektórzy oczekiwali niezłej dawki dobrej muzyki. I mieli rację. Przy czym była jedna piosenka, grana przez M. Mackiewicza ("Brzmienie ciszy"), która przebiła wszystko. Poeci szukają od dawna tego brzmienia (jak napisał Rilke: tak tylko święci słuchali) - bo i cisza, jeżeli wierzyć gnostykom, oznacza niepoznawalną, ale przy tym prostą tajemnicę. Natomiast piękno świata (którego wyraz dał Mackiewicz w piosenkach bluesowo-country-ludowych) może stanowić jedyne usprawiedliwienie jego przemijania. Wojciech Borkowski napisał niegdyś: widzę oko roniące łzę jako podarunek od światła klnę się na Słońce będę jego świadkiem albowiem woń jest konaniem kwiatów (...) (cyt. za: "Otwarte okno - antologia poetów i pisarzy Stowarzyszenia Autorów Polskich w Ostródzie", s. 37)
Powered by !JoomlaComment 3.25
3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||
| Poprawiony: środa, 30 września 2009 11:31 |